Gigggogg's profile~~ :) ++ l3l2iG!-!T ++ :...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    August 20

    Expectation in ICE Program

              Technology is beginning to take a bigger role in our daily lives to provide convenience and could change everyday. One of the technologies which we could take as a part of all our lives is the communication technology because everyone is involved in the society where one communicates with another. This technology will continually develop further and further. Start since home telephone mobile phone – internet until video conference. Of course, in the future maybe have intelligent technology for support human’s ‘life.

            And Information Communication Engineering program is a program which have curriculum about communication with technology. This program is start with basic curriculum such as “Introduction to ICE” it makes me to know about computer technique, what are computer do, and another thing about computer. Or “Computer Programming” that’s make me to know how to computer work, know about computer procedure, computer system, analysis system and another subject  which make me think about engineering sense thinking. That is the most important to use in business well.

     I hope that after my graduation I will be able to be a hardcore programmer who knows about network systems well. I also want to be able to supply the need for people who are able to communicate in English, have a thought process of an engineer, having the ability to change and improve anything, being creative and modern and could work anywhere on the globe.

    By using engineering skills, the possible jobs which I think I could do are analysis system, programmer, technique engineering etc. All of this is what I hope and wish for from this I.C.E. program and is shown on the graph below. 

                                                                                                                          Sincerely yours,

                                                                                                           Suwajpong   Asawathippaibul  ( Gig )

                                                                                                                        ID : 4931599721

    August 11

    บรรยายค่าย ~นิดส์นึง~

      ก่อนอื่นก้อต้องสวัสดีเพื่อนๆผู้เป็นที่รักยิ่งของเราก่อนเลย ที่รู้สึกอยากอ่านสเปซที่ไม่มีอะไรสักเท่าไร
    เพราะกำลังตื่นตาตื่นใจกับสเปซรูปแบบใหม่ เลยกำลังงงๆกับชีวิตว่า เราควรจะทำยังไงต่อไป
      แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าต้องอัพสเปซบ้างดีกว่า  ก่อนที่มันจะร้างไปนานนน....
     
      เหลืออีกไม่กี่วัน ก้อจะได้ฤกษ์เปิดเทอมอย่างเป็นทางการสักที  ซึ่งเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาก็ได้มีกิจกรรม orientation
    นั่นก้อคึอค่ายรับน้องดีๆนี่เอง  ซึ่งครั้งนี้เราเดืนทางไปถึงปากช่อง ( ไม่ใช่ลอดช่องนะ  ฮิ้ววววววววววว )
     ตอนนี้ไม่รุจะเล่าอะไร ก้อขอเล่าเรื่องที่ไปค่ายนี่มาละกันน้า Plz......
     
    [[  ประเดิมด้วยการจัดกลุ่มเพื่อให้เจอกับสังคมใหม่ๆ !!  มันก้อคล้ายๆกับค่ายวิษณุฯนั่นแหละ แต่ Theme งานนี้เขาจัดให้เป็น
    แบบแบ่งเป็นตำบลๆ แล้วก็จะมีผู้ใหญ่บ้าน กำนัน นายก อะไรปะมานเน้ ( พี่วิดเป็นนายก !! ) เราได้สิงสถิตอยุ่ตำบล B ซึ่งมีพี่ต้น snoopy
    เป็นกำนันตำบลนี้ แต่รุสึกว่าตำบลเน้แทบจะไม่รุจักไคสักคน น่าน !! มะชิวแล้วไง แต่ก้อเอาเถอะ พอขึ้นมาในรถ พี่ก้อมีกิจกรรมที่ดูเหมือน
    สนุกให้ทำ 55 ก้อให้ประโยคมาแล้วทำเป็นเลขสี่หลักเหมือนกับรายการ อัจฉรืยะข้ามคืน ที่ได้ล้านนึงอะ ( สำหรับผู้ที่ไม่รุว่ารายการนี่คืออะไร
    ก้อลองเปิดช่อง 3 วันจันตอนสี่ทุ่มครึ่งดู แต่ถ้าไม่มีช่อง 3 ก้อลองจูนคลื่นไปที่ 470.50 Mhz ดู แต่ถ้าจูนไม่เป็น แนะนำให้เอาทีวีไปขาย แล้ว
    เอาเงืนมาซื้อหนังสือวิธีการใช้โทรทัศน์เบื้องต้นมาอ่านก่อน )
      คำถามตัวอย่าง :  ตุ๊กตุ๊กทั่วประเทศไทยสู้ตาย   --->  ตุ๊กตุ๊กมีสามล้อ ก้อเลข 3  //
                         ทั่วประเทศไทย มี เจ็ดสิบหกจังหวัด ก้อ 76 // สู้ตาย เวลาทำท่าสู้ตายเราจะชูสองนิ้ว ก้อ 2
                                        ดังนั้นเลขสี่ตัวนี่ก้อคือ  3762  นั่นเอง พอเข้าใจม้า
     
         คำถาม  :  [ แจ๊คตัวดำเรียนวิดวะ ]    ทำเป็นเลขสี่หลัก
                      [ โรนัลโด้ใส่เสื้อนาโนขึ้นเเท๊กซี่ ]
                      [ รุ้งข้างต้นไม้งดงามเหมือนตอนที่กินสไปร์ทแล้วหัวเราะ ]
     
    **  บางคำถามไม่ลง เพราะคิดว่าเสื่อมเกินไป บางคำถามมันเขียนเปนอังกิด แต่จำไม่ได้ เลยขอแปลเปนไทยแทน  ก้อลองคิดเล่นๆดู เด่วค่อยเฉลย **
     
     ก้อเล่นคำถามปันยาอ่อนไปจนถึงที่พัก  แล้วก้อได้บริโภคอาหาร  เราขอเถียงเลยว่าไคที่บอกว่าอาหารที่คนะไม่อร่อย ไม่จิง ถ้ามาลองกินอาหารที่นี่ก่อน
      แล้วก้อนั่งฟังปฐมนิเทศ ไคจะไปรุว่าจะมาพูดเป็นภาษาอังกิด ฟังก้อไม่ค่อยรุเรื่อง เหนื่อยก้อเหนื่อย แน่นอน กว่าครึ่งห้องก้อใช้ชีวิตด้วยการหลับ - - ''
       ตอนเย็นก้อกินข้าวกันธรรมดา แล้วก้อไปฟังพี่ๆสอนร้องเพลงเชียร์อีกแล้ววว ก้อไม่มีอะไรเท่าไร แต่พอไป ice breaking เนี่ยแหละ ฮาของจิง ก้อมี
    กิจกรรมเฮฮาที่หาทำไม่ค่อยได้ในคนะ มีท่าประจำค่ายด้วย แต่ที่สะใภ้ เอ้ย เซอร์ไพรส์ที่สุดก็เห็นจะเปนเรื่องบัดดี้เนี่ยแหละ กล่าวคือ เขาจะให้เชือกมาเส้นยาว
    เมตรกว่าๆเพื่อมาผูกข้อมือตลอด 24 ชม  ไม่ว่าจะเข้าห้องน้ำ นอน ไปไหนก้อต้องผูกกันไว้ตลอด  !!!!  ตลกน่า
      แต่ก้ออย่างว่าอะนะ  ด้วยความที่เป็นตัวของตัวเอง รักอิสรภาพ และก้อขัดต่อกฎหมายมาตรา 44 วรรค 2 บรรทัดที่ 6 กล่าวว่า ประชาชนมีสิทธิ์ที่จะได้รับอิสรภาพ
    เมื่อคิดได้อย่างนั้น พอกลับมาที่พักก้อถอดออกซะอย่างนั้น แล้วก้อนั่งจูนทีวีเพื่อดู อัจฉริยะข้ามคืน แต่ดูแบบคนใบ้ เพราะว่ามะมีเสียง !!  แต่ก้อช่างมันเถอะ ยังดีกว่า
    ไม่ได้ดูอะไรเลย
     
     วันที่สองของการมาค่าย ก้อมีพี่ๆที่ใจดีทุบประตูบ้านจนแทบพัง เพื่อให้ตื่นมาออกกำลังกายคลายเครียด - - ''  ก้อสภาพแต่ละคนก้อไม่ต่างอะไรกันมาก
    เหมือนกับการออกกำลังกายตอนละเมออยุ่เลย  แล้วก้อมาถึงการปฐมนิเทศตามภาคบ้าง เป็นครั้งแรกที่เราเหนเพื่อนร่วมภาคกว่า 50 ชีวิต และอาจานก้อยัง
    พูดภาษาอังกิดอยู่เหมือนเดืม แต่ที่น่ากัวก้อเพราะว่ามีการ interview รายตัวเลย จะบ้าเรอะไง ไม่ชอบเว้ย อังกิดก้อยิ่งโง่ๆอยุ่ ดูคนอื่นพูดซะคล่องยื่งกว่า
    ภาษาไทยอีก กุจะเหลือมั้ยน่าน - - '' แต่ก้อไม่มีอะไรฮาเท่าไอฝ้ายแล้ว ที่แนะนำตัวว่า " Everyone call me BOXER " คนอื่นคิดไปถึงกางเกงบ๊อกเซอร์
    หรือหมาพันธุ์บ๊อกเซอร์เลย แต่ความจิงแล้วไม่ใช่อะไรหรอก ก้อแค่เปนนักมวยดีดีนี่เอง 555+
     
     ตอนบ่ายก้อเข้ากิจกรรมเวียนฐาน
       ฐานแรก ก้อให้เล่นกลุ่มละ 4 คนผูกเชือกไว้ที่เอว ซึ่งตรงกลางเปนหนังยาง ให้เราออกแรงดึงไปหนีบกระป๋องโค้กเพื่อให้ตั้งเปนชั้นๆ รุสึกว่ามันร้อนมากกว่า
    แล้วก้อตบท้ายด้วยกิจกรรมจำควาย รุสึกว่าเปนครั้งแรกที่(ดุเหมือน)จะรุจักเพื่อนในตำบลได้มากที่สุดแล้ว
     
     ฐานสอง  ฐานพี่กิด มาปุ๊บก้อสั่งหมอบเหมือนกับทหารเวียดนาม แล้วก้อผ่อนคลายความร้อนด้วยการฉีดน้ำให้พวกเราชุ่มฉ่ำท่ามกลางแดดอุณหภูมื 37 องศา
    แต่มันก้อไม่เท่าไรหรอก ถ้าไอตอนที่ฉีดน้ำเนี่ย เก็บมือถือไปแล้ว !!  แต่ก้อยังโชคดีที่ไม่พังไปซะก่อน แล้วพี่ก้อให้ปิดตาแล้วคลานไปตามทาง ยิ่งกว่าลวดหนาม รด ซะอีก
    แต่ผ่านออกมาก้อมีป้ายหน้าให้เลอะ ทั้งเปียกไปตามๆกัน
     
     ฐานสาม  ก้อลูกโป่งน้ำของเพ่โบจ๋อง ที่ให้โยนลูกโป่งน้ำโดยใช้ผ้าไปเรื่อยๆไม่ให้แตก รุสึกว่าเราจะได้สถิติที่โยนจากจุดแรกมายังจุดสุดท้ายโดยไม่แตกด้วยแหละ 55
     
     ฐานสี่  ก้อให้ตักน้ำใส่ถังที่รั่วๆ ฐานห้า ก้อให้ปิดตาแล้วมีคนนำทางไปหาของ
     
    ฐานหก  ก้อกินวิบาก  ฐานนี้จะได้เปรียบหน่อยเนื่องจากทุกคนก้อเริ่มหิวกันซะแล้ว ก้อได้เวลากินนนนน แต่ก้อดั๊นมีคนกินจนกัดปากตัวเองซะอย่างนั้น ( ไม่ได้เผาส้มนะ แต่ก้อนิดนึง )
    ฐานสุดท้ายให้วิ่งเปี้ยว โดยที่ต้องถือแตงโมชะโลมด้วยน้ำมันปาล์ม ก้อร่วงกันระนาว ก้อเพราะไอเชือกที่ให้ผูกเป็นบัดดี้เนี่ยทำพิษ และก้อยังมีจุกด้วยตามๆกัน - - '' ไม่ได้จุกเพราะกินเยอะจากฐานที่แล้วนะ แต่จุกเพราะเอาท้องรับแตงโมซะอย่างนั้น
     
     เส็ดแล้วก้อได้เวลาพักผ่อนรอกิจกรรมต่อไป แบบว่ามันเหนือคำบรรยายอะ พี่ๆเนียนกันได้ยังไง พอดีฝนมันตก แล้วเขาเลยทำบายศรีที่เตรียมไว้ไม่ได้ ต้องเปลี่ยนแผนการทันที ซึ่งต้องทำให้เวลาล่วงเลยไป แต่พี่ก้อแก้ตัวโดยวิธีการต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น การยอมรับรุ่น ร้องเพลง ทำโทด คือเนียนมากมาย เรื่องมันก้อยาวมากๆ พอรุว่าที่พี่ทำโทด รับรุ่น กอดคออะไรพวกนี้
    เป็นสิ่งที่พี่ให้ทำเพื่อฆ่าเวลาเท่านั้น ก้อ -- no comment อะ
      แต่บายศรีก้อผ่านไปได้ด้วยดี  หลังจากนั้นก้อไปดิ้นกัน เพราะมีคอนเสิดเล็กๆแต่ด้วยความที่เราเปนคนที่เต้นไม่เก่ง ไม่กล้าแสดงออกด้วย ก้อเลยได้แต่ยืนดูเฉยๆ 55 และพร้อมกับอาหารบุฟเฟ่ต์ ซึ่งหลังจากอาหารบุฟเฟ่ต์แล้วก้อมีคนแพ้อาหารเข้าโรงบาลไปด้วย ไม่รุว่าเปนยังไงกันบ้างอะ  ไครุก้อบอกๆด้วยนะ
     ส่วนวันสุดท้ายก้อตามกำหนดการแล้ว เราต้องไปทัศนศึกษาให้เหมาะสมกับภาคที่เรียน เช่น นาโนก้อไปบริษัท seagate ( ผลิตอุปกรณ์ technology ) แอดมี่ แอโร่ก้อไปบริษัทปูนซีเมนต์  ส่วนเรา ICE ภูมิใจมากที่ในกำหนดการ ได้ไป [[[[ ฟามโคนมไทย-เดนมาร์ก ]]]] -  -''    ไม่ได้พูดผิด แต่จนบัดนี้ก้อยังไม่รุเลยว่ามันเกี่ยวอะไรกันกับสาขาที่เราจะเรียน
     และในที่สุดก้อไม่ได้ไป แต่ก้อไปเขื่อนป่าสักแทน  ก้อยังไม่รุว่ามันเกี่ยวยังไงกัน  แต่ก้อไม่เปนไร ก้อไปถ่ายรุป กินข้าวฟรีก้อโอเคและ  ก่อนไปรถก้อเสียซะอย่างนั้น แต่พอได้ย้ายรถแล้ว ก้อได้ไปสอนพี่ๆเล่น โอ จิน แปะ เล่นไพ่ตลอดทาง ก้อดูชิวดี
      จนถึงมหาลัย  ก้อรุสึกว่าค่ายนี้สนุกดีนะ อยากไปอีก และได้ข้อคิดที่ดีอีกอย่างนึงว่า
       [[  ชีวิตที่ขาดไพ่นั้นมันน่าเบื่อสิ้นดี ]]
     
    --  ขอบคุนสำหรับการติดตามการบรรยายในครั้งนี้นะ  เม้นนิดส์นึงก้อจะดีมากมายนะเพื่อนๆ --